İzmirli

Şimdi göğsümün

sol tarafında

bir ağrıdır yokluğun...

Ve bana uzak

bir çift dumanlı bakış

uykusuzluğumun tek şahididir....

oysa düşlerimde

hep mutluydum ben seninle

ama gerçeklerin kılıfı

uymuyormuş işte

hiç bir zaman hayallerimize...

Sıkıldım artık sana

uzaktan dokunup da

yar olamamaktan..

oysa sabahları koynunda

uyanmak vardı...

hem ben seni şiirlerime

ilham ol diye sevmedim ki...

Sen iliştirdin elime

bu kağıdı, bu kalemi..

sen attın beni bu şairliğe..

Şimdi sende memleket İzmir

bende soğuk ve karlı bir Ankara..

ister yakın ol...

ister en uzağımda

ne fark eder ki

hiç bir mesafe ölçemez

sana olan bu hasretlerimi...

ve şimdi gözlerimde

donuyor bütün hatıralar.

çünkü buz kesmiştir

bir şairin göz yaşları...

Dedim ya sende memleket

hep güneşli, sımsıcak bir İzmir

bende hep soğuk

ve karlı bir Ankara...

Ozan Ağrı / İzmirli...