Şiir

İsyan

Bedenimin ruhuma dar geldiği anlardayım yine

Sebebi isyanın kendini şelale gördüğü vakitler

Ya da şelalelerin isyanlara imrendiği demler

Üzgünüm, derdim yine bu gece tüm kederler!

Bu gece yine

Aç çocuklar geliyor gözlerimin önüne

Onların üzgün suratlarını resmetmiş kareler ve de!

Sonra acı çeken anneler

Onların bir parça ekmek için çektikleri çileler!

Kim ve ne olduklarını bilmeden

Birbirine kurşun sıkan eller

Toplar tüfekler!

Ve her zamankinden daha koyu renkte

Anlamsız yere akan kanlar

Ölüme terk edilmiş o masum insanlar!

İsyanım biraz daha korlaşıyor bu gece

Çaresizlikleri oklar fırlatıyor yüreğime

Ve tam isabet hepsi de!

Çatlamaya başlıyor yüreğim

Kanıyor yüreğim

Ve yüreğim paramparça yine bu gece!

Ve ben bu gece

Biraz daha ısırgan otu oluyorum kendime

Çareler aralıksız üretilip duruyor zihnimde

İsyanlarımın dikenleri ise yüreğimde!

Bedenim, ruhumu bir yere sığdıramıyor bu gece!

ZUHAL ERASLAN

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı