İşte Böyle

Seni

Gökyüzünün mavisini

Çorbamın tuzunu

Çayımın şekerini

Uykularımı çaldılar

Gözümden nuru aldılar

Dilimden oluru.

Vermediler

Seninle yaşamak denen mutluluğu

Vermediler bana bu onuru

Önüme serdiler hep imkânsızı

Zoru

Yüreğime koyup, bu sönmeyen koru

Öyle bir sevdirdin de kendini

Sonunda sen de kayboldun ortalıktan

Başka bir şey bırakmadın geriye

Bu kahır dolu karanlıktan?

Gürsel İleri