İstanbul

seherden önce

biterken

zifiri gece

ve ayaz

rüzgarlar eşliğinde

geçerken sokaklardan

birileri..

Koyu bir sis

çöker

İstanbul’a

Bir

liman kenarında

Ayaş

bir uğultu

derin sessizliğini

bozuyor..

Ayrılık vakti

yaklaştıkça

Kaynaşıyor

kaygılarımız..

Dalgalanmıyor

deniz

Hayallerimiz renksiz

Aşındırıyor da insanı

İstanbul..

Yankısız kımıl kımıl

akan ışık

Hüzünlü nağmelere

bıraktı yerini

Ağlamıyorsun

İstanbul

bir gün gitsek de

hep oradayız..