İstanbul

İstanbul, İstanbul......

Ah! ! ! İstanbul;

Seni gördüğümde ilk;

Daha onbir yaşımdaydım,

Sene;

Bin dokuz yüz altmış dokuz;

Gözlerimden ruhuma,

Kare, kare işlemiştin.

Ne güzel bir Şehirdin,

Sen İstanbul! ! ! !

Payitaht Şehir...

Yıllar sonra;

Elimde bir bavulla,

Tekrar sana geldim,

Bir özlem bir sevdayla;

Sanki yarimdin,

Sanki sevdalımdın;

Sene;

Bin dokuz yüz seksen üç.......

Çok değişmiştin ama;

Ruhunda ki; gizemi,

Hala saklıyordun..........

Senden ayrılışım,

Sene;

Bin dokuz yüz seksen altı;

Aralık....

Aralık'ta ayrılıyorum,

İstanbul'dan.......

Haydarpaşa;

Tren Gar'ını;

Bir hüzün kaplamış,

Derin bir sessizlik var..

Saat gecenin ikisi.......

Tren;

Düdüğünü Çalıp;

Ayırırken Seni,benden....

El sallıyordum,

Gözlerimden

Yaşlar akarak;

Pencereden......

Sende yaşadığım;

Anılara, sevdalara,

Eminö'nü, Galata'ya

Beşiktaş, Bakırköy;

Yeşilköy,

Adalara...

Hülasa;

Seni sen,

İstanbul yapan Herşeye;

Her değere....

Her şey;

Değişse de........ Değişmeyen o gizemli;

Ruhuna.......

Sana yine geleceğim;

Bunu unutma,

Ah İstanbul,

Aziz İstanbul,

Payitaht Şehir..