İsmail’in Kitabını Okurken

İsmail’in kitabını okuyorum üç gecedir

ateşler içindeki dünyada bir neferin

ölüme at koşturan rüzgârını duyuyorum

Managua yanıyor, her yanım ateşler içinde

yanıyor bir çocuk sevgiyle okşanmaktan

ve temkinli olmak yakışmazdı sana zaten augusto

ve sen ey idris

ismail’in ölümü küçümseyen dostu

"yediğin kurşundan

bir gümbürtü kaldı ki bana!.."

Roma’da navona alanında bırakıp ismail’i

telzaatar’a dönüyorum gecikmiş bir martı gibi

Yurdum diyebileceğim

her yer kan-revan içinde, görüyorum

ve boğazlanmış bir ceylan gibi

serilivermiş denizler ortasına

Önce ismail orda, ne zaman gelmiştir

"gümbür gümbür ve sonuna kadar, taa-sonuna

sonuna kadar sevdaya, sonuna kadar kavgaya

çatlayacak kadar sabırsızlıkla..."

İsmail1in kitabını okuyorum üç gecedir

ve alnımı seher rüzgârına dayayıp

sesleniyorum

"-Ey usta

nerde benim payım içtiğin baldırandan!."