Islıkleyin

Uzak...

Ve ötelerin ötesi hayalim yoktu

Ve hiç olmadı benim..

Sözüm nasıl geldiyse dilime

Gönlümün esip geçtiği orta yerlerde çıkarıp söyledim

Dünyayı kurtarmak filan gibi bir kuruntuya değil

Çünkü dünyanın ne kendinden ne insandan kurtulma diye bir derdi vardı ki..

Gelgitleri insanüstüsü yutaklarda boğmayan

Yaşanılabilir ve paylaşılması zorunlu bir hayata diye söylene çalına...

Sazım nasıl ıslık olduysa hem gönlüme hem dilime

Her vardığım yeri beni götüren sırra sayışarak

Gözümün uğrunda aşk ahdi,

Geride bıraktıklarımda ışık ve gölge...

Ne hayal ettiysem onu yaşadım şugüne kadar

ki ....

Şu an şimdi bile,

Hayalde ne varsa benzeriyle,

Düneği düşüyle aynım ayalim,

Aşk güncesindeyim

Günü gününe

Seyfi Karaca.........Temmuz / 11