Iskele Burukayaz

Seni ben buraya üsüyesin diye koymadim der gibiydi rüzgar

Öksüz

Kimsesiz

Kirik dökük bir sandalyada oturup daglara bulanik bakan nehirden

Dursa akan cavlan titreyen dudaklarindan calinmadik sarkilarini diyecekti sazsiza birhayli

Sokaklarinda baska dünyasi yok gibiye agitli bir suskunlugu bozarak

Hüzünlü dallardan dökülen zamansizin yemisleriydi sanki damaktaki burukayaz

Nerde kaldin geciktin ey aycicegi günaydin sualine muhatap iskelede

Kacvapurlari sayarak sogukta gönderen ve alan nisan

Dipte

Duldada

Kendi gözünden kayip

Uzaktaki sehirde

Seyfi Karaca…………Nisan / 13