İsimsiz

Ne? Rana-i yar bu yar, adeta bir ’melek’

Öyle ki! bozamaz metanetimi şu felek’’

Sorma! neymiş nasılmış şeklini şemalini?

Us’un yerinden kayar, olursun çarkıfelek’’

Gözüm - kulağım arş - ı temâşa geçti."

Yar edinem diye, gidip kraliçe mi seçti!

Hoşlandım sevdim - taptım, evvel Allah’’

Ben Bende iken, gönül kendinden geçti.

"Ya rab! bu Seher’i sima hulyâma geçti.

Ettiği nâz; İfa-i işve’den ta önlere geçti.

Tek Amelim var ki! o da seher-i sevda,

Hay etti-huy etti Gönül; Aşk şarabını içti..

Fatih EFE