İnsanlıktan Yanayız!

Dert sıkıntı sandık sandık

Sözümüz tüllüdür bizim!

Arada kaldıkça yandık

Dostumuz fellidir bizim!

Duman tepeyi bürüsün

Gözyaşı dağa yürüsün

Dili kopsun, ten çürüsün

Safımız dillidir bizim!

Sade haktan yana canlar

Sözü arif olan anlar

Şer dili yesin çıyanlar

Hasmımız pillidir bizim!

Gidilmeyen yer içinde

İnsanoğlu sır içinde

Her haliyle kir içinde

Yaşımız ellidir bizim!

Kaba saba konuşmuşuz

Hala geçmiş, hala –mış’ız

Deliye söz danışmışız

Perimiz zillidir bizim!

Yurduma doldu uyuzlar

İnsanın vicdanı sızlar

Zemheriye dönsün yazlar

Kışımız güllüdür bizim!

Yılan ile bir olunmaz

Kem söz ile yol alınmaz

Gönülsüz selam salınmaz

Postamız tellidir bizim!

Akıl lazım ki düşüne

Bakın zalimin işine

Aşk diye düştük peşine

Kuşumuz çillidir bizim!

Gölgeler yerleşti dağa

Söz kâr eder mi salağa?

Yol gidiyor karanlığa

Aklımız killidir bizim!

Aklı kıt olanlar azar

Şirret söyler, çirkef yazar

Fikri çalar, zihni bozar

Aşkımız yellidir bizim!

Ne zamanı, ne fırsatı

Zalim sürer saltanatı

Uyan! Uyan! Beyni katı

Sevdamız millidir bizim!

Söz canına ot tıkanlar

Kalp kırıp gönül yıkanlar

Kaleliye hor bakanlar

Safımız bellidir bizim

Zülfikar Yapar Kaleli