İnsanki Hasreti Kadar

Aşksa:

sağır da olsa dile döner seslenir..

Düşse:

eni sonu suya düşer ıslanır..

Aşktan öte başka hangi tohum yeşerir

hangi dal sürgün verir ezildiği yerinden?

(... Dolunaydı ...Dağların buğulandığı,

toprağın yoncalandığı aydı... Öpsem,

yaralanır sandığım

çiçekler kadar körpeydi bahar..

Bir yanım sazınca külhan,

yağız, civan, atmaca;

bir yanım nazınca uslu,

suskun, ıssız, utangaç,

savrulup savrulup sokaklara

söylediğim şarkılar

süsüydü ömrümüzün,

yitince bulunmaz zenginliğimiz..

Ne güzel günlerdi ah

ne güzeldin gençliğim;

gönlümü tarih düşüp

ömrümce yol gözledim,

yazık ki sen beklemedin... )

İki derde yenik düştüm ne çare:

biri aşk

biri düşten düşe sızım sızım yüreğim...

Taşa çaldım derdimi,

taş çatladı kıvrım kıvrım kök verdim;

güle sardım kendimi,

gül kurudu derdim azdı yürüdü...

İnsan ki hasreti kadar:

belki bin sevda bin ayrılık

fakat

bir aşk bir intihar

bir ömre ancak sığar.