İnsanım Diyene

İnsanım diyebilene...

Saklanmadan yalan yapaylıkların gizine

hayat yorgunlukları çökmüş ve canından bezmişin

Gözüne , dizine , gönlüne inmeler inmiş misalli verandalıktan

İlk ele geçen yüreklilikle hayatın yüzüne çıkarak

Yeri göğü birbirine katan

İnsanüstü kahramanlıklara özenmeden

Yaşamdan her uzaklaştığı adım kadar

frengilere sürgülemeden olabildiğince kendi kalan masumunu

Zaafıyla,

Zerafetiyle,

Sakar sukar , dosta akrancalı...

Sevimli ve bahtiyar

Ne güzel yakışacaktır böyle sevene aşk

Kendince kalbi bir olup hani

O kadarcık bile olsundan

... insanım diyene

Seyfi Karaca........Aralık / 10