Şiir • Bilinmiyor

Insani Babalar Gibi Satilinca Hayatin

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Az gitt zu gitti

Dereler tepelere düz gitti

Soluksuz seyre cikmis bir hayat hikayesiydi vayyyy topragimsin diye

Herkurulu hayal her gördügü düse sarilaraktan…

Yagmur yele

Yel sele

Sel irmaga

Dehliz tünele

Koridor isiga

Saklambac sobeye

Han yolcuya

Degirmen cikriga

Örgü ilmege

Görgü kanaate

Iz izleyene

Yaprak dala, dal gövdeye, gövde, sacaga. Sacak sürüme…

Sürünüp süzülen ivmelerle, inis yokusa

Varis gelise

Durus gidise

Sönük kivilcimlarla yeniden alazlanip yeserecek olan tav kivama

Cig cigira

Cig silsilesi kopuk sürege

Az gidip uz gelip

Irmak göge

Gök basaga

Basak tohuma

Tohum topraga sarildigindan zu gelip az gitmis olacak ki…

Yanik ormanlar

Sönük ciralar

Yikik viranlar

Cökük ahlak-i, fikr-i , zikr-i cinnet ile cehenneme

Su bulandi, irmak soguldu, deniz batti bitti

Dünya tufan yemis bir sandalin cöplük deryasi karaya oturtulmus suskun

Seckisiz

Sessizlige sonsuz taban yaglayan tavan fiyatla

Meftasini bile tabutuyla birlikte pazara cikaran yitik bir öyküydü artik insanin ki

Dag yikildi

Davarlar sigirlar kuzular kurtlar ve kuslar hatirlanmadik bir masalin

Genetigi bozulmus külveraninda nesli tükenmisler arasinda listeye girdigi

Sevgi saygidan azadolup ustu soguldu ask ve hatir

Kacik göcük insanlar derbederliginde ic kanamali cigliklari veryansin edene

Sürgün

Sefil

Zoraki

Önü sonu korkunc bir takipliligin kovalamacasiyla kürklenip küreklenerekten

Insan kendini boplata iplata zimbalayip

Tüm vekaletini devre mülklenen babalar gibi satani

ölerek hayatindan el cektigine vekil tayin etti…

Seyfi Karaca ……..Aralik / 12

"Az gitt zu gitti"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...