İnsana Özgün Menteşe

Niye benzer Menteşe insana, insan Menteşeye...?

Çünkü esen rüzgar, yağan yağmur, tipileyen kar

Ne kadar ele avuca gelmez cana yakınlıkta hayatı bağrına basarsa

Işıl ışıl gözleriyle gözbebekleri kaşına ok

Kirpiğine yay

Kalbine ateş buğulcanlarından can kaynatan insan gibi

İnişli çıkışlı, yokuşlu ve düzlü..

Menteşedir hani...Çırılçıplak saran kol-kucaklarıyla dağ desen dağ

Dere desen dere

Bayır desen aşkı en divanesinden yanık otların

Ve ıssızlığı kalbiyle kaplanan buruk yemişli ağaçların

Dutların

Eriklerin, elmaların, üzümleri

Kimi kara kimi ak gerdanlı salkımlara salınan bahar gelinliği

Bağ desen bağ, bahçe desen bahçe...

Kenarları köşelenmemiş kırık kırpıklardan yamasız

Menteşe...

İnsan tabiatından öp öz, eşdeğer, çok dalgalı bir deniz

Sütlimanlı sığıncak...

Bazan hoyrat harmanlara poyraz poyraza,

Bazan yelden yikinmiş,

Yelkenleşmiş nemli bir çiğ tanesi güz dallarına göçmen konandan

İnsan Menteşeye, Menteşe insana

Ütüsüne dokunulmamış jilet kıyımı bir kumaştan olmayıp

Atölyelerden üretilmemiş İnsan ve topraktan olmayıp

Dörtkenar, üçbuçuk köşe, kutu kutu kutular içinde

Pençe pense olmayıp..

Esen aklı

Tozan gönlü

Eli, ayağı, dişi, tırnağı, ayali hayali farklı

Özel ve güzel...

Çantada kekliğe tutsaklaştırılmamış hayat yamaçlarından

Yakası bağrına açıklara çıldır özgür

Ve üstünde oynanmamış el yapımı oyuncağa

Maskara olmamış haliyle fedak"ar

Can desen can, canan desen ...

İnsan Menteşeye,

Menteşeyse dengi dengesine öp-öz insana....

Seyfi Karaca........Ekim / 11