İnsan Vilayetinde Kimbilir Ne Zaman

Meğer ki aklı uzakları yatkın bir iz bulmuştur seni

Bir gölge düşmüştür eski gazellerden gramofon dönen çala, belki de çiçekten

Vurgunak şeylerle, can yarısı belki suzinak...

Susam sihirli gizemlere sırmalanmış gırnataların tellerini dolaştığı arafta sen

Ne gezersin sağnaklarına pınar olup, bütün gelen giden duraklarda yağmurlara karışık

Adsız aşıkların yazı yazan defterine körkamaşık

Ne talihsizmiş gönül kafeslerinde çırpınan kuşları sevdanın

Yere göğe yetecek kadar şarkılara yürek yakmış demeden

Sırılsıklam ıslanmış ışıklara ve caddelere geniş mi geniiiiş

İnsan denen şehri vilayetinde sen

Bahar yerinde serçe zaman

Şimdi heryere aynı anda erişen

Seyfi Karaca........Nisan / 12