Meyhanedeyken

Meyhanede bulunduğumuz sürece

Altımızın toprak mı kum mı olduğu umurumuzda değil;

Koşarız zar masasına —

Hep kan ter içinde uğraştığımız o oyuna.

Meyhanede neler döndüğünü,

Paranın kâhyalık ettiği o yerde,

Elbette araştırmak gerekir;

Bir şey söyleyeceksem, duyulsun.

Bir şey söyleyeceksem, duyulsun.

Kimisi oynar,

Kimisi içer,

Kimisi de ölçüsüz yaşar.

Ama oyunda kalanlardan

Kimisi soyulup çıkar,

Kimisi orada giyinir kuşanır,

Kimisi çuvala bürünür;

Orada ölümden korkan olmaz,

Şarap tanrısı uğruna yazı-tura atarlar.

Şarap tanrısı uğruna yazı-tura atarlar.

Önce şarabın parası için içerler;

Hürriyetine kavuşanlar da onun için içer;

Bir kez esirler için içerler,

Sonra diriler için üç kez,

Bütün Hristiyanlar için dört kez,

Ölmüş inananlar için beş kez,

Boş hevesli rahibeler için altı kez,

Ormanların askerleri için yedi kez,

Yoldan çıkmış kardeşler için sekiz kez,

Başıboş rahipler için dokuz kez,

Denizciler için on kez,

Geçimsizler için on bir kez,

Tövbekârlar için on iki kez,

Yolculuğa çıkanlar için on üç kez.

Papa için de, kral için de

Hepsi içer, kural tanımaz.

Hanım içer, bey içer;

Asker içer, papaz içer;

Şu adam içer, şu kadın içer;

Uşak içer, hizmetçi kız içer;

Tezcanlı içer, ağırkanlı içer;

Açık tenli içer, kara tenli içer;

Oturan içer, gezen içer;

Acemi içer, bilgili içer;

Fakir içer, hasta içer;

Sürgün içer, tanınmayan içer;

Çocuk içer, aksakallı içer;

Piskopos içer, dekan içer;

Rahibe içer, rahip içer;

Nine içer, anne içer;

Şu içer, bu içer —

Yüz kadeh içilir, bin kadeh içilir.

Altı yüz para bile az kalır

Hepsi ölçüsüzce, ucu açık içerken;

Yine de neşeyle, gönül ferahlığıyla içerler.

Böylece bütün milletler bizi kemirir,

Ve bir gün yoksul düşeriz.

Bizi kemirip duranlar kahrolsun

Ve asla iyi insanların defterine yazılmasın!