Imkansız Olan Yarim

İMKANSIZ OLAN YARİM

Sebepsiz ağlayışım dın benim

İçim dekini dışa vuran hislerim din

Söylenemeyen cümleler vardı sende

Bakışlarda saklıydı diyeme diklerim

Senin suskunluğun dur belki de

Çaresizliğim din elimi kolumu

Bağlayan uzak şehirlerim din

ulaşılamayan sen kilometreler ce

uzaktaki Aşk mesafelere inat içimi

titreten Sevda  kokunu duyardım

bazı gecelerde ta buralardan

Ah imkansız olan yârim

Dudaklarımdaki heyecan

Gözlerine dalıp dünyayı unutmuş

Um bir sokak ötesi de sanki yokluğun

Benden hiç gitmeyen Ah bir gelsen

Hasretim vuslata dönüşü verse

Ansızın yağan yağmurlarla gelişinle..

ERDEM İLHAN