İmgesel Eril Dişil Asimetri

Eril dişil niçini çok imgelerle

Nereye sarkacağını şaşırmış hiç muhabbet

Tez ayrılıkların kırık kanatlı yürümeyi deneyenleri olarak

Yuvasıı kimin çatısındadır unutmuş dudu dillerin

Süslü tarafı gardoraplarında hep kraliçe kalan

Desen desen atlas satin yolsuzunu

Hayatı sönmüş renkler üstünden yürüyen

Korsanlar dolusu yağma

Toplu taşınmacılığın ağızda çiğne çiğne tadını kaçırmış

Sakız çürükleri gibi

Kefilsiz perdelere basan ara nağmelerin gözü ardında gidenini

Onu bulamayacak ne var dedi kayıt kamet

Onu bilmeyecek ne var..?

Sallanır sarsılırsan eğer

Şangırtısından bulursun hangi aynada kimbilir

Kaç yıl eevvel apışıp kalan gülüşün

Şimdikinden çok daha insana benzeyen

Ve sırtından hiç çözülmeyen o güne kadarki buz

Kırmak için kendi iliklerinde usturalandığı yaradan

Sıra sıra

Omuz verdi bağajlandığı yüke,

Nefes verdi sahibi bellisiz yanık seslere,

Takat kesildi ortalıklarda kalan onun bunun tekme tokadına

Tenekelik edecek ömrünü

Çakmak taşlarına vurulmuş kıvılcımlar misali

Dilsiz...olduğu yerde bıraktı boşluğa kendini küsen hozan

Eril dişil

Edemedi hepten yaver gitti şansına kuzguni küskün

Üstelik de büyümesi bir türlü dinmeyen

Kanamalara tütün basar gibi tıkalı kalıplada çarık eskitip

Dünyası başına çöktüğü yerde buldu kement kement

Kalp evi İnsansızlığa kalmışlık

Seyfi Karaca...Temmuz / 10