İmbiğimden Damlarım

devran ölgüne ışırken

kıp-kıvranırken koyağı

düşülkem el kabızına

umusuzca bakakalır?

çelimsiz düşlem ülkesinin

gönülsüz mezat kölesiyim

geçimsiz seferim havada

yerinsiz düzlem eğrisinin

ölümsüz fesat müresiyim

erimsiz kefenim karada

derinsiz gözlem debisinin

özürsüz hesap öncesiyim

gelimsiz ecelim kapıda

acun söngüne ışıldasın

kıp-kırılıversin bukağı

düşülkem gün-uzamına

umu umu yelken açsın?

-damlalarım ezilmesin.

Müjdat Eraslan.

balaban Kent Şairleri