İkisi de Mersin’de

Hayata tutunurken hoyrat bir çınarın filizinden,

Yeşeren sevgilere baktım uyumadan hergün.

Eskimeyen saatlerin alıp götürdüğü zamana bakınca,

Perçinleşen sevgilerin ayrılış ağıtlarını duydum.

Sevmenin istemekle olmadığını fark ettiğinde içinde,

Ananın yavrusuna,gülün dikenine,Merve'min Eylül'üne baktığını gördüm

Bütün sesler kaybolduğunda bir an...

Hesaplaşma vakti çatıyor bedenime,

Ben yalnız değilim; Nafile !!

Nerde sevdiklerin o zaman nerde..