İddaa Şiiri

günlerden cuma,

vakit akşam,yine iddaa bayii önündeyim

tutmayacağını biliyorum,

oynamakta istemiyorum ama,

ufakta olsa bir umut zorluyor beni oynamam için,

herneyse kalbime söz geçiremiyorum ve yine oynuyorum,

cumartesi olunca herşey genelde iyi başlıyor,

ama sonrası malum...

ilk maçtan ve son maçtan kuponu yırtmak çok üzüyor beni,

hep gelecek hafta kazanırım diye teselli ediyorum kendimi,

gelecek hafta gelince yine kaybediyorum yine kaybediyorum

bu sefer kazanacam diyorum az maç yapıp misli oynuyorum ,

ama buda kurtarmıyor beni yine kuponu yırtmak zorunda kalıyorum,

artık paramda bitmek üzere,

ne yapacağımı bilmiyorum,

zararımı kapatabilsem oynamıyacam diyorum,

nihayetinde binde bir kuponum tutuyor zararım kapanıyor,

ama yine nefsime söz geçiremiyorum

hep nefsim bu sefer kazanacağımı söylüyor ve beni oynamaya zorluyor

ve yine bayinin önündeyim,

günlerden salı hafif sisli bir hava

bugün içimde bir şey var kuponum tutacak diye

neyse maçlarımı yaptım sıraya giriyorum kuponu yatırmak için,

kuponumu yatırıyorum ve salı günü maçlarının hepsi tutuyor

şaşırıyorum, bu sefer tutacak diyorum

çarşamba geliyor son maça kadar hepsi tutuyor artık en kolay maç kalmıştı geriye

tuttu diyorum ve sevinmeye başlıyorum kendimce,

son maç başlıyor ilk devre herşey iyi gidiyor ama birazda korkuyorum bu kadar umut bağlamışken

ve yine son dakkada beynimden vurulmuşa dönüyorum yine tutmamıştı

çok üzülmüştüm, çünkü yine kayetmiştim hemde bu kadar kazanmaya yakınken

yine kendimi aynı şeyle teselli ediyorum ''gelecek hafta kazanırım''diye

hep son kez iddaa oynayacam diye gidiyorum bayinin önüne ama bu son hiç gelmemişti

ve gelmiyecek gibi gözüküyor...