İçimden

İçimden;

Dörtnala

Ne atlar geçer,

Nice fırtınalar durulur

Yağmurlar çiseler.

İhanetine karşın

Aşkımız,

Kaf dağının ardına

Kaçıp saklanmıştır.

Durmaksızın ağlar, inler.

Kayıp kentin

Şövalyeliğine soyunurum.

Tekmil dert ve

Kasvetlerle boğuşurum.

Yine kayıp kentin

Loş sokaklarını

Adım adım arşınlarken,

Bir uğur böceğinin

Kanatlarına sığınırım.

Gidecek yerim

Kalmamıştır artık.

Takatim yok

Ha çıktı,

Ha çıkacak soluğum.

Çaresiz,

Anılarımla

Kanlı biçaklı olurum...