İçimdeki Sen

Çağlayan gözyaşımdır

Nicedir boğuyor beni

Hep ona direniyorum

Beni kayalara, taşlara vuracak

Zamansız, acımasız

Öldürücü dalgalara karşı

Ne olur uzan da tut ellerimi

Güneşten daha da sıcak

Sımsıcak gülücüklerini

Tomurcuklanmış gamzelerine dağıt

Doyasıya o al yanaklarından öpeyim

Sena tutkun olan yüreğim, aşkınla sarhoştur sevdiğim

Ruhum çıkmayana kadar, ne olur kendini içimde bırak

Mühür gözlerini

Dik gözlerime

İçinde kendimi göreyim

Bağrını aç sana sarılayım

Sıcaklığınla mest olayım

Ellerini uzat her iki ellerime

Ayaklarımın altında

Kumlar, çamurlar kaymadan

Dalgalar, sular beni yutmadan

Bedenim kurda, kuşa yem olmadan

Yüreğimdeki sen paramparça olmadan, sen onu kurtar

Soyka dertlerim bitiriyor beni

Yılanlar, çıyanlar canımı kemiriyor

Ölüm içime girmeden

Dudaklarını dayat her iki dudaklarıma

Tüm nefesin sıcaklığıyla içime dolsun

Ateşin bedenimi sarsın, ruhuma aksın

Ben yanarken aşk ateşinle, sen içimdeki ateşi çoğalt

Dudağını koy dudağıma

Bedenimiz birleşsin

Gecenin mehtabında

Çırılçıplak ol, sarıl duygularıma

Tüm hırçın dalgalara rağmen

Aşkımız sürsün mahşere kadar

Bir gün ben göçer gidersem, yüreğim ellerinde kalsın

Ne bir ezan

Ne bir hazan

Ne bir çan sesi

Ne de iman hırsı

Seni bana bağışlayan sevgi kadar ilgilendirmiyor

Bingöl’de Kars’a akan Aras’a, Mezopotamya güneşine

Muş yaylasına, Ardahan çiçeğine, Malabadi Köprüsü’ne aşığım

Kucakla beni ey büyük toprak, üzerinde Ağrı Dağı olan sevgilim

Eğer ölürsem, mutlak senin o müşfik kucağında ölmek istiyorum ben

Mehmet Çobanoğlu

29.12. 2013

İstanbul