İbrahim Asker

İbrahim ey köy adamı

Delikanlılığın en hası delikanlılığın

Ey köylü kadın İbrahim'in annesi

Anneliğin en hası anneliğin

Bilmesen de okuma - yazma

Elinde gürgen saplı kazma

Haya öğretirsin tarlalara

Okursun karanlığın canını

Bir annesin kimsesiz, yalnız bir ağaç gibi

Yayla boşalmış gibi ıssız

İbrahim asker şimdi

Uçmuyor şimdi yaylada kuşlar

Bozulmuş uykuların

Bozulmuş düşler

Dur durak bilmiyor yüreğindeki ateşler

Allah'ım ateşlere atsın bu yalnızlığı...

Bir ananın eli kolu İbrahim gelsin artık

Hastalanırsın dertli anne bir gün

Hastalık insaflı olsa biraz

Ev karanlık,öksüz kalır mı tarlalar

'İbrahim'in dönse askerden '

Ömür isterdi Allah'tan

İbrahimi evlendirmekti en büyük derdi

Ama ölüm hızlandıkça hızlanır ve adımları büyürmüş ...

Sağ salim dönse kurbanlar kesecektir

İbrahim'siz karanlıktır her yer

İbrahim dönse askerden

Ne mutlu olacaktır

Annelerin gönlü denize benzermiş

Anladım annelere başka dert dert değil...

Ah hayat hiç de mert değil

Bilirim bütün anneler melek

İbrahim'in annesi başka melek

Öğütleri yıldızlar gibi

Dualar öğretti İbrahime güller gibi dualar

Seccadeler serdi önüne İbrahim'in

İbrahim has çocuğusun yaylanın

İbrahimlerin gönlü yaylaya benzer

Güneşler taşıyacaktır anneye

Annenin hakkıdır beyaz gül fotoğraflar

Yıldızlar dolu gül fotoğraflar

Çöllerden çekecektir annenin ellerini

Karanlıklarına ümit ışıkları tutacak İbrahim....

İbrahim'in evlatlığı en hası olsun evlatlığın

Uyumuştur bebek İbrahim sadece annesinin ninnileriyle

Anne sesiyle söylenen ninniler güzeldir tek

Ninnilere şefkat katar anne sesi

Anne sesi cennetten gelir

Çocuk İbrahim sadece annesinin çorbasını içmiştir tas tas

Yoktur başka kimsesi zaten...

Olmasın başka kimsesi hiç

Annelerin gönlü denize benzer

Anne eliyle yapılan çorbalar güzel mi güzel

Çorbaya şefkat katar annelerin elleri

Annelerin elleri çiçeklerin en çiçeği

Bir yaşlı kadın bir şefkat güneşi İbrahim'in annesi

Onu üzgün görse üzülür İbrahim

Onu mutlu görse mutlu tek

Evin tek kandili o aman sönmesin

Bebek İbrahim'i babası sadece bir kaç gün görmüş

Hastalıkla savaşta mağlup asker o baba...

Yalnızlığın en acımasızı bu ölümle gelen yalnızlıktır

Yalnızlık kartal gibi gönül ağacının dallarındadır İbrahimin yıllardır

Kartal bakışlı bir kelebekti ellerin İbrahim

Zaman bahar olur mu İbrahim

Yanından kayacak anne yıldız

Yıldızdı gözleri

Yıldızları görmeye ne hacet

Yeter İbrahim sana annen

Yaşlı annen güneş annen

Yıldızlar seyredilir gibi seyredilir

Anneler yıldızların en hası

Kayıp gidecek gibi bu yıldız anne

Evin son yıldızı

Bir korku yesin yüreğini İbrahim hep

Sarsılırsın bir gün İbrahim acı gerçekle

Ah Ölüm olmasa annelere...

Ah ölüm var annelere

Neden Allah'ım ölüm var annelere

Kayıp gider o yıldız

Güneşle yaşadığına

Yıldızlarla yaşadığına

Şahit olacaksın annenin İbrahim.

İnanılmaz annelerin öldüğüne İbrahim'in köyünde

Çile kuşları konar İbrahim gönlünün dallarına bir gün

Pencerededir hala oturuşu

Kapıda hala bakışı olacaktır

Seccadede kıyama kalkışı

Annen ölmedi ki İbrahim'in...

Evet evet ölmedi

Anneler hiç ölmez

Bil bunu İbrahim

Ah Ölüm olmasa annelere...

Nurdan çehresi İbrahim'in annesinin

Şefkat pınarı İbrahim'in annesi

Hangi çöl yutabilir o pınarı...

Elleri nasırlı annesi ölmez İbrahim'in

Bir gün İbrahim'e şöyle demişti o güneş anne

En gül ses ile:

'Ayağına toz olunur

Senin gibi bir evladın

Yiğitliğin bir destan...'

Bakışı şefkatli

Duruşu şefkatli

Şefkat meleği o anne güneştir

Sevgi doğurmuş yüreği sürekli

Bir gün şöyle demiş yıldızdır İbrahim

Özlemlerin en yakanı ile:

Gül kokardın annem

Bir melektin annem...

Mavi bakışlarımı

Ben denizlerinden aldım

Çiçeklerim var benim

Annem sen bahardın...

Hiç bir evladın alma annesini Allah'ım

Güneşin bil şimdi annenin ak sütünü yolunda İbrahim...

Bu kara yalnızlığın vur başına kazmayı

O anne yaşıyor,Uzakta değil gönlünde o

Ölmedi en güzel dünyada İbrahim o şimdi...

Evladı olan ölmez ki, İbrahim

Anası ölen gülmez ki İbrahim