Ian Anderson İçin Prelüd

Bir aşkı şiddetlendirmek olabilir mi

Bir sesi, bir bakışı, bir sarılışı

Ayaklarımız yerdeyken ama, suda

Ya da salda gidiyoruz ırmak ağzına

Ağız dediysek o da bir çağrışım, içinde

Hurma kokusu bir dil taşıyan, gökdil

Gözlerinin renginde bulutlar gibi

Durmadan yer değiştiren, ama yürek

Bulur ya diğer yüreğin atışını, hızla

Kırk yıl, kırk yıl sonra döndüğünde

Çocukluğunun kentine, ayak nasıl

Bulursa kendi yolunu, kuru dere yatakları

Yasemin kokusuyla bulayıp alnını, aynı

Rengin peşine takılırsa, keşfedememişti

O an'a kadar onun o olduğunu, güzelleme

Varlığını kaldırsın yataktan, sabah

Serinliğinde ıslak verandada, çıplak

Bedenden taşan ısıyı emdirsin taşlara,

Tiz ve ince bir anı gibi akıyorsa da yaşam

Neden peşinden gideriz adımlarımızın

İzlerimizin, bizi önümüzde takip eden?

Önümüzde takip eder adımlarımız bizi

Flütünün ezgisi gibi ve çaldığında kavallı

Ne zor, ne zor büyüsünden kurtulmak

Bir aşkın, bir aşkın, bir aşkı anar gibi

Peşpeşe taşlar, dokunuşlar, oynak bir kızın

Topuğu kaldırıma basan, tozlu, sevgili

Geceleri göğsümüzde seken, göğüsleri

Basma entari altında iki tomur, baharat

Küpesi gibi zümrüt gözleri, çıplak

Bedenimize dikilir, kuru otlar arasında kendi

Aranışını gerçekleştirir, inşaat tahtası oyun

Dansederken, kendi parçalarını tutacak çiviyle

Anılarını pekiştiren, anıların ve acıların çivisi

Şimdi senin ezgin nasıl da iyileştirir

Yarayı, bazen takılıp ardına imamla rahibin

Kendi çarmıhını taşıyan bir mesen: Ey

Halk, siz dilencilerim Koparıp parçalarımı

Ruhumdan, sadakamı sunuyorum size, işte

Sizi öldürecek küçük ezgi, minik nota, arsız

Motifi tüm bir yaşam bestesinin: Aşk