Hüzün

YANKI

I

Silemediğim bir sırrı tarihin

Avuçlarımda bir damla civa

Anı ve yankı olarak kaldı bende

II

Anıların yankılanmayacağı

Sığınaklar aradım

Issızlıklar

Unutuluş

Göç ettiğim her mekana

Geç ulaştım

Tüten ocaklar

İzi belli çadır yerleri

Kurtulamadığım aynı döngü

Biriken ürperti

Cahhıraş çığlıklar

III

Bütün sırlarımı

Görünmez bir mürekkeple

Boynumdaki hamaylıya yazdım

Sanki yalnızca dilsizler

Bir sırrı saklarmış gibi

Dilimin ucunda biriken ürpertiyi kestim

Kül bastım yarama

Ve yeniden bir göçe dönüştüm

IV

Bana çöl sessizliğinin dilini

Sabrın alfabesini öğreten

Rüzgar tanrıçası

Boynumda koparıp hamaylımı

Kırık bir ok olarak veda etti

V

Gözlerinden dokunamıyorum sana

Göçmen kuşlar uçuyor gözlerinde

Gözlerinde ayrılıklar yankılanıyor

Ayrılık hüznü

Hüzün aşkı örtüyor

VI

Giden birinin ardından

Kırık bır ok atılmaz

Direndin

Vakit doldu ey kalbim

VII

Aah...