Hususu Hassas

Daha dili dönmüyorkene çığın çığlığa

Buzgun avuçlarından düşüp, yuvarlanan çocukluğun aklı kartopundaykene daha

Kendi hayatını kendi uğruna düşürmeli insan

Gün o yana çavdığında

Ay doğduğunda bu yana

Gölgeleri eğildiğinde çam dallarına, çimen yollarına, çiçek goncalarına tomurcuk...

Akreple yelkovanı aynı gönül bağına şart koşup henüz çiğ

Her zerresinden cemre demleri düşürdüğünde aşkın toprağına taşına zaman

Uğruna koyduğu hayata bedel eyleyip hükmü

Kendi pusulası peşinden

Aşkı dileyen kalbine gitmeli insan

Seyfi Karaca.........Mart / 12