Hürrem

Sızlattın yaramı tez kapanmadan

Kahrettim gönlümü, soldum Hürrem’im

Bir gece biterken, bir gün doğmadan

Gel yine yanıma, gülüm Hürrem’im.

Yaşayan aşkımız hikaye oldu

Seven gönül şimdi hasretle soldu

Sırma saçlarınla sineye doldu

Gören gözüm, saran kolum Hürrem’im

Gidip de dönmemek var imiş meğer

Senin lügatında senin sözünde

Hasretle beklemek zor imiş meğer

Yine dön, sana ben kulum Hürrem’im..

Muhip Erdener SOYDAN

26 Nisan 1966 Çınar/DİYARBAKIR