Şiir • Bilinmiyor

Hoşçakal Aşkım

person

Bir gece yüreğimin önündeki duvarları yıktım

Yüreğimin bedenime ağır geldiği yerde seni buldum

Yüreğimi senin avuçlarına bırakırken hiçbir soruya gerek duymadım

Sen avuçlarını yumduğundaysa en duyarlı yanımı acıttın

Sevgin benim en güçlü yanımdı

Ve de en zayıf yanım

Seni bile bile seviyorum

Seni bile bile kaybediyorum

Bilir misin, tek kişilik bir düş gibi yaşıyorum bu sevgiyi

Sevgim gibi yazdıklarım da karşılıksız kalıyor

Karşılıksız neyi, ne kadar yaşayabiliriz sevgili

Seni anlamaya çalışıyorum

Sevseydin bu direnişi tek başıma yapmazdım

Seni buldukça nasıl yitirdim

Bu kez başka gittin

Bense bilinmezliklerde kayboldum

Bilinmezliklere hangi mutluluğu ısmarlayabilirim

Anlamıyorum

Sensizliğin insanı çıldırtan sesine yenik düştüm

Kent geceye teslim oldu

Çiçek renge küstü

Bir cinayet işlendi buğulu gözlerimde

Kendi içimde vurdular beni

Yüreğe karşı yürekti aslolan

Ve aslolan bu yenilgi

Yüreğimi avuçlarımın içine aldım

Yürüyorum gidiyorum arkama bakmadan

selam vermıcem artık senı tanıyanlara

selam vermıcem artık ne yıldızlara ne de günese

gecenın karalıgında kaybolan hep üç kısı olduk

ben kalbim ve gözlerim hoşçal gidiyorum bu şehırden ve senden

senı sana bırakarak gıdıyorum yalnızlıga ve sonsuzluga hoşçakal sevdıgım

ayhan fırıncıogulları

"Bir gece yüreğimin önündeki duvarları yıktım"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...