Hırsız Hasan

Bir kere düşündü Hasan

İki kere düşündü Hasan

Sonra Develi'nin Künye köyünden kalktı

Kayısı ağaçlarının çiçek açtığı bir günde

Yolun üstüne dikildi

Yolun üstünde Hasan

Şehre doğru yürüyordu

Saati sordu kendi kendine

Cevap veremedi Hasan

Meselâ beş olmalıydı saat

Saat beş olunca

Sabahın uyanma vaktiydi

Sabahın uyanma vaktinde

Yaşama elle tutulur gibiydi

Eh dedi Hasan

Demek elimi uzatsam

Yaşamak

Bizim sarı öküz gibi geliverecek

Elini uzattı Hasan

Yaşamak biraz öteye gitti

Biraz daha biraz daha

Derken

Yaşamak şehre indi

Durur muydu ya Hasan

O da şehre girdi

Yaşamak bir şehrin kapısını çaldı

Kapı açıldı

Hasan da kapıyı çaldı

Kapı duvar kesildi

Yaşamak yaşamak diye bağırdı Hasan

Yirmisinde bir kadın pencereden baktı

Yaşamak nerde dedi Hasan

Kadın dudağını büktü

Bir düşündü Hasan,

İki düşündü Hasan,

Sonra kalktı kahveye gitti

Akşama kadar kâğıt oynadı

Sabahın uyuma vakti geldi

Ortalık karardı

Ortalık kararınca

Hasan o eve gitti

Yaşamak dedi yavaşça

Yaşamak

Sesi açıkta kaldı Hasan'ın

Üşüdü

Hasan sesini aldı boşluktan

Hohladı ısıttı

Sonra koynuna koydu

Usulca duvara tırmandı

Damın kapısını açtı

Üçüncü kat

İkinci kat

Birinci kat derken

Yaşamanın olduğu yere vardı

Elini uzattı Hasan

Yaşamak biraz öteye gitti

Biraz daha biraz daha derken

Ayağı bir halıya takıldı

Ondan sonrasını bilmiyor Hasan

Vurdular eline kelepçeyi

Candarmalarda insaf ne gezer

Koydular Hasan'ı mapusaneye

Hasan dışarı baktı

Yaşamak duvarın dibindeydi

Elini uzattı Hasan

Yaşamak biraz öteye gitti