Şiir • Bilinmiyor

Hicran Gülleri...

Yazar / Şair

özcan şimşek
person

Ellerimde, hicran gülleri

Ve yosun tutmuş, yalnızlığım

Canlandırırken, buğulu camlar hayalini

Ah, benim vefasızlığım

Ellerimde, Hicran Gülleri

Ve onun, içimi acıtan dikenleri

Hüzünle aşındırıyor dalgalar, sahili

Ve yüzüme vuran, yağmur taneleri

Ah o, saçlarının ilmek ilmek olmuş hali

Ey yalnızlığımın, en kuytu köşesi,

Bir ses vermiyorsunuz artık, değil mi?

İçimi acıtıyor sunuz hâla, Hicran Gülleri

Nisan rüzgarlarının, eşsiz melodisi

Vapurun kalabalık içinde, ağır ağır limanı terk edişi

Beynimi kemiriyor, şimdi

Motorunun, ürpertici sesi

Bir ben ve kırılan umutlar,

Ve hatıraların, insan beynine kazınışı

Hiç bu kadar bedbaht olmamıştı

Otobüs yolculukları,

Ve hâla, yokluğunun içimi burkuşu

Ah şu ayrılıkların, hazin buseleri

Sizde mi soldunuz, yalnızlığımı perçinler gibi

Hicran Gülleri

"Ellerimde, hicran gülleri"

Yarım kalmış sigara ve kahve kokusu,

Ve yolların, uzayıp giden gamsızlığı,

Ey gecenin simsiyah boşlukları,

Sizde mi kaybettiniz, mehtabın o eski ışıltısını

Yollar ve uzayıp giden zifiri geceler

Yalnızlık ve yarım kalmış sevgiler

Ve balkonda yaprakları solmuş, Hicran Gülleri

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...