Şiir • Bilinmiyor

Hicran

person

Bahara erenler mesut insanlar

Kanmıyor bu gönlüm en güzel anlar

Benim mevsimimde değişiklik yok,

Her mevsimde akar bu gözden kanlar.

Kanmıyor bu gönlüm en güzel anlar.

Sabahları doğup, akşam batarım,

Gönülden baharı siler atarım,

Bana yar olmazsa, sevdiğim bahar,

Ümitli gönlüme keder katarım.

Gönülden baharı siler atarım.

Bülbül sesi, gül’e hoş tesir eder,

Baharın gününde bülbülde keder,

Bülbülün içini alır bir korku,

“Acaba gül beni seviyor mu? ” der.

Baharın gününde bülbülde keder,

Bülbüle bakıp da gülümsüyor gül,

Serenada karşı nazlanıyor gül,

Çekinme bülbülüm al, gül senindir,

Çekinme ey gülüm çatlıyor bülbül!

Serenada karşı nazlanıyor gül.

"Bahara erenler mesut insanlar"

İlerde karınca kanatlı gelin,

Uçuyor, yavaşça altında yelin,

Yazık ki ömrü az, yetişmez yaza,

Bahar meltemiyle uçuyor gelin.

Uçuyor, yavaşça altında yelin.

Bahara erenler mesuttur yine,

Bülbül aldanıyor, gülün rengine,

Karınca kapılmış bahar yeline,

Gönlüm kapılmıyor bahar seline.

Bahara erenler mesuttur yine…

Muhip Erdener SOYDAN

07 Ekim 1960 Ankara

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...