Şiir • Bilinmiyor

Hiçbir Denizde Yok...

Yazar / Şair

Özge Eldemir
person

Hiçbir denizde yok… maviliği gözlerinin

Ve çıktığım hiçbir seferde

Bir karşılık fırtınası yok bu öfkenin…

Henüz görmedim hiçbir gecenin,

Yüreğin kadar karamsar olduğunu yarı gecede

Madem böyle bu işler

O halde birde sen söyle;

Nedir alıp veremediği:

Günahla cazibenin,

Arzuyla engelin…

Hiçbir kitapta karşılığı yok

Bir şeyleri bu kadar bir şeymişçesine sevmenin

Bırak ne olur, kimse bilmesin.

Açma kendini,

Efsununda kalsınlar gizemin.

Bildim sanmıyor mu zaten nicesi…

Oysa hiçbir sanrısı yok

Ufkumun kıvrımlarının kapıları ardında

Sonsuza yükselme bilmecelerinin.

Hiçbir sancısı yok

Bir demir soğukkanlılığında yırtılan tenimin,

Üzerinde söndürdüğün gözlerinin.

Ve hiçbir deniz göz yaşların kadar

Tuzlu değil…

Yakamıyor yakamozları yaralarımı.

Hiçbir ayazda üşümeyen ellerimin

Senin gidişin olan vakitlerde,

Kağıtlardan acemi gemiler yapıp,

Donanmalar kurup,

Vurulup düştükçe, yittikçe gözlerinin sahilinde

Çoğalıp çoğalıp kalbine inmeye

Yemini var!

Yüreğinin hanedanlığında,

Hiç yüzme bilmemiş, hatta hiç denizi sevmemiş

Ve hatta hiç fark edememiş derinliğini…

Tahtını düşürüp gözlerine, boğmaya

Yemini var…

Tepemize yıldızlar yağar

Yüreğinin karamsar haziran akşamlarında

Senin göğsünün üzerine yıldızlar yağar.

Bu sebepleymiş diye geçer içimden

Bir tasvircesine parlaman ay suretinden.

Yoksa hiçbir yakamozunda yok teninin

Hiçbir ışığı gecenin.

"Hiçbir denizde yok… maviliği gözlerinin"

İçime çektikçe biliyorum

Hiçbir akiste yok titremesi

O tuzlu kokan… Tenimi yakan nefesin

Belki sendeydi cevabı

Yüzyıllardır yalnızca sorular var

Sen ne zannetmiştin; merakından

Ölüyor insanlar…

Umudun hazzı ne hazin!

Değil mi?

Titretmeden kirpiklerini

Kapadılar gözlerini…

Doğruydu yaptıkları belki çünkü onlar

Bilemezdiler.

Belki sendeydi sırrı evrenin…

Çünkü hiçbir açıklaması yok

Senin bu kadar bir şeye benzemenin.

Ne diye sorma bir şey işte!

Olmadığının kanıtı tarifinin.

Hiçbir anlamı yok.

Dudağının arasından süzülen sözlerin

Ve benim her bir kelimeye

Ayrı ayrı iman etme isteğim…

Senin bir yağmura, güneşe,

Buluta… suya… nimetlere…

Mevsimlere…

Bu kadar benzemenin…

Ucunu yaktığım gemilerin

Vurulup düştükçe, battıkça gözlerinde

Çoğalıp çoğalıp sana gelmek için direnişinin…

26.08.2009.AYDIN.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...