Heykel

Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış

Bu eski heykelin yanaklarında.

Yapraktan saçını yerlere yaymış,

Sonbahar ağlıyor ayaklarında.

Süzüyor ufukta bir kızıl yeri

İçi karanlıkla dolu gözleri.

Alnında akşamın ince kederi,

Sessizliğin sırrı dudaklarında.

Yanan bir kağıtta nasıl bir satır

Kaybolursa, akşam onu karaltır.

Artık o silinen bir hatıradır

Bir ıssız bahçenin uzaklarında.