Heyheylim

Nalları dikmesine terbiye edilirken hayat

Pılısı pırtısıyla oyalısı güllüsü tiril empirme

Cilti güvelenmiş çarşı ve çerçilerini salladıkça cılkını çıkaran

Günboyu kıyafetleri kirli antrenmanlar çalıştığı açık ve kapalı türbünleri tünenip

Çal, çabut, teyel, yama, yamalıklarla

Sıfırla traşlanmış boşluklarla hesap gören gözü aç

Yara bandıyla sarılmadık en düşler kırıklısı ve en yaban

Yüzü yırtılığa okutulup öğretilirken ince teknikli hayatın has yerlerinde kancası takılı

Kir pas demeksizin havayı tersine soluyor gibi,

Her yol boyunda ayrılıp giden sürgün etkinlik

Azgına ayar veren ve düzgünün aklını şaşırmış , içerlere gömüldüklerine donup kalmaktan

Tilki miydi neydi? Kurnaz ve at gibi eli ayağı çabuk

Sabahtan akşama markajına gidip gelirken mili kırdı zemberek uzaktan

Akayaküstü cezalısı zannıyla

Uzaktan

Uzağa zincirleme kaza türü merhabalarla

Belliydi bundan sevgisizlik toprağında çilleşerek çölleşmeye müsait

Genetik bozukluğu azap doğacaktı belliydi

Ve kendi kendime dedim ki,

"hadi heyheylerim, hadi yavrukuşlarım"

"koptu kopacak asma köprü, tünele tıkıldı dünya..bundan gayrı her kımıldayana

tetik basar karanlık

diyin toplanın.!

toplanın uğrum arkam , düşüm hayalim

ve gözünü sevdiğimin,

koskocaman kız olmuşken aşk

notası kırık plaklarda gürültü kopuklarını dinlemeye

üç otuzlara gönül kocatmaya öyle

ben de göz mü var?"

Kapıyı nasıl açtım,

Nasıl geçim, nasıl uçtuk , kapıda eli zilde bekleyenin kucağına?

Ne ben anladım

Ne de meşk bağından aşk koparan

heyheylerim

Seyfi Karaca