Hersebep

Çocuk muyduk evvela ?

Oynaya güle hayatta eylenmeyi dileyen

Alıp veren nefeslerden yaşama gücünü toplayıp

Bir soluk

Belki birkaç damla kum savrulmuşu emanet zaman

Uzak dağlardan kar getirmeye canı çeken,

Bir avuç hurma ya da çöl dalından ne bilem..?

Büyüdük mü,

Sevdalımız mı olsun dedik ..?

Şöyle delisinden ve fırtınalı

Gölgelendik mi eş olduğumuzun duldasına ?

Ateş mi yaktık ocağa o sebep,

Bu sebep..

Yuva mı diledik temeli düzgün çatısı da sağlam ?

Yavrucak mı eksik kalmasın dedik ?

Gündüz aşın ardı,

Gece gündüzden kalanlarla meşgul..

Küçük dertten,

Büyük meşakkatleriyle birbirini

Bir arada tutan

Çoğalmış insan sevgileriyle

Çocuktan daha bir çocukmuyduk deli sevinçlerde..

E ozaman ne alemi var zibidiliğin

Eğer insansak evvela

Bütün bu kurduğu zor yollar ötesinden bu yanası

Evi barkı ve insan sevgisi etrafında dönen

Hatırlı düzeneğini çarşı bazar etmişse

Ne alemi var onca dirseğinde dayalı köprülerden

Elini kolunu sallayarak geçerken huzur

Süs püs salgını çiğ sebebe takas olup eğer

Körüklü kamyonların altında sapan yol

Madur ve mahsura

Kalansa...

Seyfi Karaca........Eylül / 10