Hernefese İbadeten

Ne büyük zahmetlerle söze gelip dillendi insan

Şu günü buluncaya kadar ne yoğun çabalarla kağıda kaleme

Yazıp iletmek için konuştuğunu dillendiğini kağıttan kalemden

Şu gün

Şu zaman hemen heryerde kan...

Azap

Ağıt...

Ve ölürcesine birbirinin üstüne boşalan gözyaşımı kıyımı

Şugün şu an ölürcesine sürgün,

Şu gün şuan yorgun,

Kurak kesat ve firar

Heryerin herkesi konuşmaya dargın biri diğeriyle

Heryerin herkesi okuma-yazmamaya yeminli şu gün şu an

Biri diğerine delirmecesine kopuşuk...

Heryer heran zalımoy zalımoy zalomoy saçan

Kaçıkda kaçakda sersemik..

Şuan şimdi..

Bütün nefret bulaşıklısı zulüm talanlarından cümlesini düzen

Dert yığıntısı halkolmaların zibillerini ayıklayıp durulayarak

Değil beş vakit..

Uyuduğu uyandığı heran sevgiyi sevdayı elinden

Ve dilinden

Değil beşvakit, herdaim gönlünden hiç mi hiç düşürmeden

Yüreğini hayatın yaşam değerlisi tutunduğu dallarıyla nefsinin sahibi

İnsandan insana taşınarak her gün ve heran

Heran aşkı yorulup üzülen ömrün gönlünü almalarla

Nefes nefes ödeşip

Yaşam denen eşiklerden an be an sevgilerle geçirip zamanı

Acılar kıvranımında kayıplı hüznün en az iki misli

Demiştim...şiir denen sevgiliye yılmadan ve bıkmadan

Tekrar ediyor ve sözüm söz diyorum elan...!

Yoksa hayat aşktan aşağısına kişiyi

Kendisine kurtaramaz ki...

Seyfi Karaca.........Mart / 11