Herkesin Öksüzü

Şiir...

Ya da...şiir gibi gülüş..söz..saz...

Tatlı su kaynaklarının yüce dağlarından demdem bahşeden

Bulanık bulutlardı dupduru-su

Şiir karayanık,

Şiir akça sevda,

Şiir nice doyulmadık oyun oynar gibi çocuk-su...

Sonra şairin eline diline gönlüne düşer de şiir

Gerisi ne kadar samimiyetine kalmıştır ya lanet okuyana

Öfkeler kusan berbat edenden içinden çıkılmadık leş kuyusu

Ve ya kar dağlarından gelişiyle daha bir katlayarak

Çiçekte güzel

Çağlada özel

Aşk varanda şahane...

Kime nasıl yanarsa gayrı yükü ağır gelmeyenin yüreği

Şiir

Nasıl sevildiğinden ele veren gülü ve goncayı

Üstüne daha gül koklamayan adı geçtiği her yerde

Aşkın en mutluca manası şiir

İçi far diye alaf alan şairin

Kalbinin üstüne tir tir titrediği kutluca mirastır

Seyfi Karaca.......Aralık / 10