Herhangi Kargo-morg

Çıkımsız bir yokuş sırtından

Diplerine yapraklarını döküp bırakan bir göçün hikayesinde hazan

Bilmem ki...

Neresindeydin sen bu eli ayağına dolaşan güzünce vaktin

Hangi hüzüncesiydin uçakları uçarken yarının demir kuşlarının

Bilmem ki martinli mavzerli ölüm kusarken gökyüzünden yeryüzüne insan çirkinliği

Beyazlığını yitiren bir inci eskisinin

Derin denizlerde kaybolup gidişini andıran su damlası gibisi

Bilmem ki ne gibi bir sarhoşluktu bu bulanık mavi,

Hayali dibe düşüp çöken dehliz

Hangi kullanılmış nefesi soluyordu çocukluğunu elinden kaçıran balon..?

Büyük gürültüler patlamasına hevesk"ar bu sancı

Karınlarında cehennem taşıyan kargo morg kanatlıları

Ve tüm yerleşim yerleri insandan çok ev..

Binalar evden çok dörtduvararası hane haneye mapus

Ne çok yaralı izler vardı geceye ve gündüze taşıyabildiğinden bin kat fazlası bölüşülmüş

Bilmem ki kendine bakmaktan başı dönen aciz

İnsandan başka herşeye benzeyen şu karman çorman

Sen değil

Ben değil

İkimizin gölgesi üçüncümüz değil de

Ya bir yer mi vardı geldiğimiz şu kör noktada, bizden başka dünya diye,

Bu kadar etrafa salgını yayılmış

Mezar kadar bizi kuşatan suskun yalnızlıklar kimdi dostum...?

Söylesene öyleyse..!

Seyfi Karaca.........Ocak / 2004