Herdemgonca ( Meryemime )

Birgün

Ela gözlerine küskün kırcılar yağarsa

Semtinde pusulası şaşkın rüzgarların birgün

Senin ahına aman vermediği

Birgün bahçendeki bütün sevdiğin ağaçlar

Güneşin gölgeliklerine el çekip esastan

Yeşilden sarıya herkesten fazla sana dokununca

Evresi değişen devran

Sabahın katıklı lokmasını dürmeden evvel

Evden çıkmayan sen

Ve sen

Geceyi avutmadan evvel huzuruyla

Uyku yüzü görmeyen

Birgün düşlerin sarpalara yanılır

Yorulduğunu farkedersen tay çağlarının

Sonsuz ve çıldırası koşuları asla

Savrulan kamçılar altında

Seyrini tamam edemeyeceğine delaletle

Birgün...

Kaçak bir taraftan kilit vuran üzyüze kapalı odaların

Kireç yüzlü kapılarında sepsessiz

Kendi hayat geçişlerine yabandan bakan tül gibi

Avcısı peşinde ceylanlar nefes nefese seninle

Hiç bir çalgıcısı olmayan telli sultanların

Gencecik bakir ezgileri çalarak yoksulu muştularsa

Kulaklarında

Ne olursun üzülme sana yalan söyleyen

Şekilsiz illerin çirkin aynalarıdır

İnan bana gözbebeğim

Tomurcuğum inan..!

Kurulu sarkaçlarla sallanıp savuşan o çığlıklı çan

Senden bahar değil

Haramlarını tüketmiş hükümsüz bir zamandır

Güzelim yaşadığın her gün

Misafirliğine onur verdiğin hayata dönüşüyle

Bir kez

Bir kez daha gülçiçeğimsine

Aklıyın alamayacağı hasretlerle büyük

Seni kendinden çok sevecek kadar babasının

Gülüsün...

Herdemgoncasısın

Seyfi Karaca.........Ekim / 10