Her Yıl On Sekiz Mart’ta

Her yıl

Her yıl On sekiz Mart?ta

?Çanakkale içinde vurdular beni? diye

Duyduğumda, o yüz binlerin

O milyonların türküsünü

İçimden bir şeyler kopar

Gözlerim nemlenir

Bu vatan uğruna

Ölüme koşa koşa gidenlerin türküsüdür o

Yürek ile dinlenir

Her yıl On sekiz Mart?ta

Gözümün önüne gelir

Akın akın, çığlık çığlık

Allah Allah nidaları

Her yıl canlanır

Çanakkale?nin o ölümsüz kahramanları

Kiminin ardında, gözü yaşlı anaları

Kimi bırakmıştır, henüz beşiğinde bebeleri

Kimi bırakmıştır, eli kınalı taze gelinleri

Ey! Büyük Allahım

Hangi tarih yazmıştır

Böyle bir vatan aşkıyla, ölüme gidenleri

Her yıl On sekiz Mart?ta

Patlar toplar, sağanak olur yağar kurşunlar

Ortalık kan ile duman

Ölüme koşar kınalı kuzular, yürekte iman

Ah! O kopan kollar, bacaklar

Lime lime, delik deşik, cansız bedenler

Düştükçe gülleler, sağa sola savrulurlar

Her yıl On sekiz Mart?ta

Ölüme koşar kınalı kuzular

Irmak olur, akar kanlar

Gökten yere inmiştir tüm yıldızlar

Şehittir, Mehmet?tir, Mehmetçik?tir onlar

Her yıl On sekiz Mart?ta

?Ben size savaşmayı değil, ölmeyi emrediyorum! ?

diye haykırır Ata

Hangi savaşta

Ölüme bu kadar sevdalanmıştır canlar

Toprak bile kıpkırmızı kan

Gökyüzü ateş, duman, feryat, figan

Hangi ulus yazmıştır, böyle bir destan

Her yıl On sekiz Mart?ta

Akın akın, boran boran

Allah Allah nidaları

Her yıl

Her yıl On sekiz Mart?ta

Canlanır, Çanakkale?nin ölümsüz kahramanları?

Gürsel İleri