Her Şeye Rağmen Yaşamak
Gidiyordum
Neresi mi?
Önemli değil yeri…
Bilirsiniz;
Ayaklarınızın ezberlediği yollardan biri…
Bir an,
Bir kadın geçti yanımdan…
Günaydınlaşırken
Gözleri çapaklı, asık suratlı yüreğimle…
Bir kadın…
Sanki saçlarını unutmuş evinde,
Küsmüş kaşlarına,
Alışkın olmadıklarımızdan;
Ya da her zaman göremediklerimizden…
Gülümseyerek baktı bana…
Soluk benziyle,
İnci dişleriyle
Yorgun düşmüş bedeniyle
Yüzüne nakışlanmış tebessümüyle,
Hayat güzeldir dercesine,
Sanki
Haydi, at şu asık suratları;
Yaşamak, her şeye rağmen yaşamak
Demek istercesine…
Ve umutla geçti yanımdan…
Durdum o an,
Bir ah çektim derinden…
Pişmanlık kokan bir nefes,
Bulaştı gökyüzüne…
Utandım kendimden,
Hüzünleri teker teker
Topladım yüreğimden,
Ve tükürdüm onları hemen…
Ve yoldan geçen birine
Tıpkı onun gibi;
Yaşamak,
Her şeye rağmen yaşamak
Demek istercesine
Umutla, güldüm ben de…
ZUHAL ERASLAN
Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun
Bu şiir hakkında
Her Şeye Rağmen Yaşamak şiiri kime ait?
Her Şeye Rağmen Yaşamak şiiri Zuhal Eraslan tarafından yazıldı.
Şirinizi okudum. Duygulanmamak içten değil. Zaman zaman bulunduğumuz durumun daha da zor bir hayatın içindeki insanlar bize umut olup, silkelenmemize güzel örnek olabiliyorlar. Haklısınız. Zaman zaman bende karşılaşıyorum örneklerle.