Her Şeye Rağmen Yaşamak

Gidiyordum

Neresi mi?

Önemli değil yeri…

Bilirsiniz;

Ayaklarınızın ezberlediği yollardan biri…

Bir an,

Bir kadın geçti yanımdan…

Günaydınlaşırken

Gözleri çapaklı, asık suratlı yüreğimle…

Bir kadın…

Sanki saçlarını unutmuş evinde,

Küsmüş kaşlarına,

Alışkın olmadıklarımızdan;

Ya da her zaman göremediklerimizden…

Gülümseyerek baktı bana…

Soluk benziyle,

İnci dişleriyle

Yorgun düşmüş bedeniyle

Yüzüne nakışlanmış tebessümüyle,

Hayat güzeldir dercesine,

Sanki

Haydi, at şu asık suratları;

Yaşamak, her şeye rağmen yaşamak

Demek istercesine…

Ve umutla geçti yanımdan…

Durdum o an,

Bir ah çektim derinden…

Pişmanlık kokan bir nefes,

Bulaştı gökyüzüne…

Utandım kendimden,

Hüzünleri teker teker

Topladım yüreğimden,

Ve tükürdüm onları hemen…

Ve yoldan geçen birine

Tıpkı onun gibi;

Yaşamak,

Her şeye rağmen yaşamak

Demek istercesine

Umutla, güldüm ben de…

ZUHAL ERASLAN