Her Satır Sürgünlüğüm

Celladın elinden

şu an hüküm giyse yüreğim

Satırlara gizlenir, beklerim

İçimde dolup taşan hislerim

Dökülür sözlere, derya dizgin

Bir yanım puslu geceye düşkün

Bir yanım aydınlıga çekili sürgün

Bilinmez bir sırdan geçerim çünkü`m

Ötesi; bir bilinmezliğe doğru geçimli hük`m

Satırlara asılı kalandır; son hecem de kördüğüm

Düğümde boğulan gölgem ise

Hasret ile ;

yorgun...

solgun...

durgun...

Eksik kalacaktı biliyorum, satırlarda yamalı son cümlem

Virgülü, sırlarıma sürgün edipte gidecektim yüregimden

Her köşe başında, bin ah ile dolup taşan kelimelerimden

Bir hasretin sürgünlügüne vurup ellerimi, yitip gidecektim

Hüzünlerimi, dertlerimi, kederlerimi kimselere söylemeden...

Gelip geçiyor işte şu yalan dünyam

Bir bilinmezliğe sürgün şu yüreğim

Satırlarda öylece kalan; hasretliğim

Son hecem ki karanlığa düşen;

Sessizliğim...

Her satırda

Hasrete s ü r g ü n bu yüreğim...

Bir sır gibi şu hayattan

geçip gideceğim...