Şiir • Bilinmiyor

Hepsi Emekçiler

Yazar / Şair

Mehmet Çobanoğlu
person

Emektir terle yoğrulan

Bükülüp çağlayan

Güneşten teni kavruk

Yoksul köylülerin

Tertemiz alnından

Tarlalara, bahçelere, seralara akan

Emektir

Toprağa iner

Süzülür derinlere siner

Filizlenen tohumlarda

Sarı perçemli başaklarda

Berekete dönüşür

Zamanla

Tırpan, orak görür

İşlenir

Sofralara gelir

İnsanlara umut, canlılara yaşam olur

Vardiyalı, vardiyasız

Emekleri ucuza alınan

İşçilerin nasırlı elleri

Geceleri

Gündüzleri

Uğultuları kulakları sağır eden

Rotatiflere, üretim makinelerine

Yön verir

Döner çarklar

Kendi şaftın ekseninde dişleriyle

Firari vuruşları

Nesneleri işler

Demir, bakır, keten kapitalistlere meta olur

Sömüren düzende emekçiler asla tok olmaz

"Emektir terle yoğrulan"

Kazma-kürek ile

Dağları, taşları delen

Ölümün kucağında

Maden ocaklarına inen çalışanlar

Sürü güden çobanlar

Deryalarda

Şilep, gemi süren kaptanlar

Gökyüzüne

Uçaklar, jetler kaldıran pilotlar hepsi emekçiler

Burjuvaziye, sömürüye karşı proletarya güçlenmeli

Halklara devrim, insanlara hak gerek adalet gerek

Mehmet Çobanoğlu

19.11.2013

İstanbul

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...