Hep Kahır

Gönül okyanusu kurudu birden

Nilüferin yaşaması zor kuzum.

Güneşin alazı fışkırdı yerden

Ben doğduğum günden beri susuzum.

Boş dolmaz bir türlü doldururum da,

Gücüm kâfi gelmez kaldırırım da,

Aldırmamak olmaz, aldırırım da,

Hem açım, hem susuz, hem uykusuzum.

Yeşil senin, kızıl senin, al senin

Kovan senin, arı senin, bal senin

Hallerine güldürdüğün kul senin

Kalmadı hayatta hiç tadım tuzum.

Sevdalar sümbülde, gülde umutsuz

Kuğularım kuru gölde umutsuz

Cümle İsmailler çölde umutsuz

Benimse günbegün artıyor sızım.

Sonbaharda suya bağlar dayanmaz

Er direnir, zora dağlar dayanmaz

İçim yanar, ana ağlar dayanmaz

Yürek yağım erir, ben kaygısızım! !

Yârin gözyaşıyla ıslanan Fırat,

Boğazımda düğüm aldığım murat!

Bizi olgunluğa götüren kırat

Hep kahır, hep kahır, hep kahır kızım.

Zülfikar Yapar Kaleli