Hemsiyah

Hayatın dağı deresi olduğu ıspatla

Gözünün uğrunda duruyordu üstünde yaşadığı

Ve küçük yalpalanmaları vardı hayatın

Sırtı kendini taşıyabilecek insanların ancak

Şiddetine ve sarsıntısına dayanabileceği

Dümdüz ve sövüşkün ölüşmek değildi

Yaşamdan maksat gelip gitmek

Yakın sevgileri vardı yaşamın beyaz..mor

...hem siyah..

Rahat

Güvençli

Sevinçli...

Toprağı geniş ve toz toprak içinde bağışıklığını harman ederek

İnsan gerektir ki bütün cesaretiyle yarına bakacak kadar

Ufkunda ve ortasında olaydı günün

Hemen kendi damarından yoklayan kalbin

İnsan o insan olup

Ne kadar candan öte can olduğunu

Hemen oracıkta bileydi

Seyfi Karaca.........Kasım / 10