Hazır Nikol’ Ün Adını Anmışken

Duvar sürüp iplerine tutunarak

Sana varmak..

Nikol..

Demi kız..? He mi Kız?

Demi...?

Diye bütün samimi lafların

Soy sop sülalesini tükettiren sevecenliklerle

Kulaklarım en dinleyen tavrını koyup

Duyan her yerini

Sana açıp açıldığım

Düşüncelerimin kimselerin izi olmadığına seni dolaştırdığım

Su ördeklerinin gagalarında buzlu dereleri sıvazlayışları gibi

Ve kekliğini unutmuş dağların eski yarasını yeniden hatırlandan

Dilimle konu dışı şeylerden bahsediyormuşcası olsam da

Hepsi yalan tabi kide sen buna inanmayacaklsın

Seni diyebilmek

Yalnızca belki hatırladığım kadar ismini

Ve ismine eş kafamda kaydolmuş orta fiyatlı kasaba pansiyonlarını

İnan gül hatrın için dolaylarından gezdiğim

Nikol

Biraz daha

Bir adım daha

Bir kulaç..

Bir karış..

Bir serçe parmağı

Bu yıl nasıl bitecekmiş,nasıl gelecekmiş gelecek yıl

kimimizin derdinde

Nikol..biraz daha

...bir kıdım..

Bir nefes..

Bir dem..bir soluk...

Bilesin ki bizi yeniden tanıyına kadar

Hazır gelmişkenliğimiz...

Seyfi Karaca...........Mayıs / 05