Hazan Yaprakları

Keder dolu dünyada

Sararıp, solan

Yere düşen

Yaprak çığlıkları

Ölüm örerken

Poyraz yemiş

Yelken gibi

Yakan hazan yaprakları

Azgın, hırçın dalgaların kıskancında

Yürek limanıma demir attı

Acılar bende derin izler bırakarak

Sararan yapraklar yaşlar akıtıyor gözlerimden

Derdim, çilem, kederim çoğalırken

Yüreğim hüzün topluyor

Baharı, yazı çoktan unuttum

Beni ezip geçen

Gücüğün soğuğu

Güllerin solmuşluğudur

Hazanlar, kışlar, zemheriler vazgeçmiyor benden

Ölümün kıyısında

Kuruyan güllerin

Çıtırtıları

Paramparça ediyorlar beni

Ayazda üşüyor

İçimdeki feryatlar

Alın götürün baharlara, al-kızıl Newroz’lara katın beni

Karabulutları taşıyan rüzgârlar

Sonbaharlaştırmayın baharları, yazları

Bırakın şu soğuk, karlı, donduran kışları

Tüm çiçekler aça dursun, yapraklar hiç sararmasın gayri

Yüreğimi acıtan her yaprak düşüşünde

Çığlıklarım yükseliyor arşa

Filizkıran fırtınasına

Dayanamıyorum

Solmasın güller

Rengârenk çiçekler

Ölümün değil

Yaşamın kıyısında

Hasret ateşi içimde yanıyor hep

Öpmek istiyorum alnından baharı-yazı tüm seven yürekleri

Mehmet Çobanoğlu

31.01.2013

İstanbul