Hayatını Silahla Bilenip Ölümle Sözlenen

Silahlarla üstünü başını donanan insan

İçinde insan olarak dünyaya geldiği kalp evini

Soğukların çelikbileklerine boşaltır ki..

Yüreği her suyu verilmiş kızğınlar gibi aşktan azad olarak

Harlı ateşle dondurucu buzun

En dayanılmaz noktadan sonrası ne ise

Nasılki kim gelse dağlayacak olan çıldırmış cinnetler sonrası ne ise

Silahlarla kendini ancak güvene alan kuşkucuk

Aynı zamanda birgün kendini de yiyip bitiren sonu gelmez lanetle bir olup

Çiçekle gelen yani,

Nasıl ki neyle geldiyse öyle kendine çiçeğe misafir

Buğdayla gelen kendi ekmeğe,

Yağmurla gelen kendi bereketine,

Güneşle gelen ayçiçekli bahçelre..

Lakin silahla gelen ve silahla doğan ve silahla büyüyen..

Çık geçmeden mutlaka kendi ölümüne...

Kaldı ki şu yoksul halli dünya ve hele ki biz...

Yemeyip, içmeyip, onun bunun şeytanlarının yapıp yapıp

Alın..

Vurun birbirinizi..alın..!

Kırın..

Kırandan kıtlıktan geçirin alın..! Dediğine

Yani şu durumda her silahlanan

Hem elaleme, hem ölüme,

Canı, kanı, malı tebdilibillah tüm cabası..

Şinanay yavrum şinanay havası..

Seyf Karaca.......Mart / 11